Log in om te reageren
Beste zin: “Kalmpjes streelde ze mijn haar.” Geen metafoor, geen absurdistische constructie, geen uitleg. In het gebaar zit het hele verhaal: de eenzaamheid, de mislukking van de avond, én de troost die er toch is. En de ironie dat die troost niet van een “potje” komt maar van de huisgenoot die er...
Toen ik aan t verhaal begon dacht ik: ik zou een andere naam voor de dokter overwegen, dit brengt teveel associaties met het groenteconserveringsbedrijf in me naar boven. Later bleek dat dit natuurlijk juist de bedoeling was. Het is niet mijn cup of tea (of laat ik in t thema blijven: mijn smaak van...
Mag ik zeggen dat dit heel geslaagd absurd goed is. Proficiat, al vermeldde je de sleutel geen-een-keer, toch werkt het! ZGG
Het recept van de dokter is daarnaast ook een soort sleutel.
Interessant verhaal :) Ik heb zowel de lange als de korte versie gelezen, en ik vind dat het inkorten geslaagd is zonder afbreuk te doen aan het verhaal. Vier glazen per uur is wel erg stevig doordrinken. Maar wellicht past dat prima in een absurd verhaal als deze. Wat ik nog lastig te rijmen vind ...
Hoewel ik tevreden ben over de korte versie, heb ik het idee om het, na het inkorten, weer te verlengen. Vooral om bepaalde zinnen lekkerder te laten klinken. Het is nu soms wel heel erg kort. Daarbij dacht ik eraan om het experimentele middel een middel te maken dat voor potjes werkt maar voor dek...
De korte zinnen vind ik echter niet storend. Wellicht zou je er hier en daar één kunnen schrappen om elders iets meer ruimte te krijgen. (De oordelende wijze van de barman, misschien?) > "Daarbij dacht ik eraan om het experimentele middel een middel te maken dat voor potjes werkt maar voor dekseltj...