Log in om te reageren
Een machtig verhaal. Mooi ook, als gekozen thema. Een goed gekozen onderwerp dat blijk geeft van kennis van zaken over dat onderwerp. Ik ben zelf van het rechttoe rechtaan schrijven en zal dus nooit kunnen schrijven zoals je zelf doet. Dat betekent dat je naar mijn gevoel over veruit de meeste zinne...
Dag Michael, Ik sluit me aan bij de reactie van Jan. 'Zwaar, koud, met een baard die nergens in de eikenhouten stellingen neep, noch in de glazen vitrines of de monumentale eiken voordeur.' Eerlijk is eerlijk, Bij zo'n zin haak ik af. Net zoals bij '‘Natuurlijk,’ hees Sara.' Mij bekruipt dan het...
Hoi Michael, je hebt een zeer vaardige pen. Ieder voordeel heeft ook een nadeel: bijna elke alinea bevat formuleringen die hun eigen belangrijkheid benadrukken: ‘de droge huid van een gestorven ideologie’, ‘de stem was als gesteven linnen’, ‘een dunne, kalkachtige lijn’, ‘de aderen van de suikerplan...
Mooie zinnen, prachtig idee, en goed gedaan, omwille van deze tijden pas op met:
Niet dat het mij stoort, maar je weet het.
Wat ik erg kan appreciëren hoe je de taal samenvoegt met de setting en dat die het verhaal ondersteunen ZGG
Slim hoe je hier het niet passen van de sleutel gebruikt met meer gedetailleerde beschrijvingen van de ruimte.
Deze zin is niet zo fijn.
Hallo Michael, Het beeld is mooi, waarmee je opent. Ik zou het in een iets andere volgorde plaatsen. Eerder Iets als: Het leer van de anderhalve eeuw oude band was als een droge huid, schilfers bleven achter op Sara's vingertoppen. Pagina 423. Das Kapital. Een gestorven ideologie. De beelden die...